delirium of march,

do świętej triady mpk, obok #2044 i #2019, dołączył dziś wspaniały, aglomeracyjny jelcz o numerze taborowym dj666.

myślałem, że do mojego jelczyka nie będę mógł przywiązać żadnych owczych alegorii.
wszakże panowie dresowie, w których ustach wulgaryzmy pojawiają się średnio 30 razy na minutę, a w skrajnych momentach nawet 3,5 kur.y na sekundę (sprawdziłem, zmierzyłem.), nie mają nic wspólnego z luksusową linią, która łączy borek z bronowicami.

a jednak.
'no-oo. teraz chodzę na angielski z taką kaśką z lusiny' usłyszałem.

przypadek, myślę.
niestety, pierwsze skojarzenia są najczęściej trafione.
nasza-klasa prawdę ci powie. sprawdzam podejrzewaną szkołę jezykową. kurka. strzał w dziesiatkę, a jakżeby inaczej...

jaki morał z tej historii?
z niektórych paranoi ciężko się wykręcić. a czasem jest to wręcz niemożliwe.

Misje Święte.

fajnie być erudytą.

(polecam powiększenie zdjęcia.)

osiedlowa kałuża.

i kto powiedział, że blokowiska są szare, smutne i zasnute mgłą?

(dies sine #2044 amittus est).

one day, one photo.

jeden dzień, jedno zdjęcie.
i tak przez sześć lat.
efekt naprawdę imponujący.

też chciałbym zostawić po sobie coś takiego.

goodbye my lover. goodbye my friend.

floriańską przemierzałem z milion razy.
zdjęć mariackiego mam już ze trzy pudła.
ale i tak za każdym razem stare miasto fascynuje na nowo,
jest inne.
wciąż wozimy się wagonem #2044,
z tą drobną różnicą, że już samemu.


pusto. wszędzie tak cholernie pusto.


kij motyka. przeżyjemy.< ? >

wyczekiwanie.

to, na co czekamy, czasem naprawdę spada z nieba.

kraków balice, terminal lotniczy.

akcja właściwa.

niedzielna noc. wigilia rocznicy wielkich zmian.
miało być inaczej. a i tak skończyłem w ruchliwej, bukowińskiej kawiarence.
zgarbiony nad arkuszem papieru, z długopisem w dłoni i szklanką kawy w zanadrzu próbowałem skleić jakimś cudem pożegnalny listel. za każdym razem udawało mi się tylko zapisać datę i wstawić znośną apostrofę. pozostała część okazywała się być po prostu pospolitym barachłem patetycznym.

kiedy słów brakuje, lepiej po prostu się zamknąć.